1. سرانجام فصلنامهی فروزش بهچاپ رسید (یکشنبه ششم بهمنماه، شماری از نسخههای آن را از صحافی تحویل گرفتم). این فصلنامه که حاصل دغدغهها، پیگیریها و تجربههای چندسالهام است بهزودی در پیشخوان دکههای مطبوعاتی در دسترس دوستداران تاریخ و فرهنگ ایران خواهد بود. این مجله پیشکش میشود به همهی دوستداران ایران.
تلاش من بر این است که همچون مجلهی افراز (نامهی درونی انجمن افراز) - که سردبیرش بودم - نوشتارهایی در آن به چاپ برسد که یا دربرگیرندهی آگاهیهای درست و کاربردی دربارهی ایران (ایرانزمین، ایرانشهر، ایران بزرگ و یا ایران فرهنگی = حوزهی برگزاری جشن نوروز) باشند و یا به تبیین هویّت ملی یاری رسانند. به عبارت دیگر، از چاپ نوشتارهای احساسی و شعاری تا جایی که امکان دارد، پرهیز شود.
البته بر خلاف افراز، در فروزش بخشهای دیگری هم که دیگر تلاشها در راه ایران را پی میگیرد (از جمله دفاع از یادگارهای فرهنگی و طبیعی)، در نظر گرفته شده است، همچنین بخش شعر - و در شمارههای آینده، داستان - که میتوانند فضای مجله را تلطیف کنند هر چند به گمان من خود آنها - بهویژه شعر در جامعهی ایران - بخشهایی مهمی هستند اما اگر بشود همراستا با دیگر بخشها شوند حتا بسیار مهم و تأثیرگذار خواهند بود.
2. نوشتار من در پاسخ به نقد دکتر عبدالله ابریشمی، از اندیشمندان جامعهی کُردمان را در روزنامک بخوانید. این نوشتار میتواند در دنباله نوشتههایم پیرامون ملتگرایی ایرانی ارزیابی شود.
3. دیدهبان یادگارهای فرهنگی و طبیعی ایران دربارهی ورود سومین گردانندهی (اُپراتور) تلفن همراه به شبکهی مخابرات ایران که 49 درصد سهام آن در اختیار شرکت اماراتی اتصالات است، هشداری را منتشر کرد که میتوانید آن را در تارنوشت کارگروه یادمان ببینید.
ما را در پخش این هشدار یاری کنید.