خرده گیری

مي‌دانم متني كه در پي مي‌آيد و هم‌چنين شماري از گزارش‌هايي كه بر روي تارنوشت خرده‌گيري مي‌گذارم از فضاي كار آن به دور است، ولي وقتي از ديگران مي‌خواهم كه در پخش اين گزارش‌ها ياري‌ام دهند آيا ديگر بهانه‌اي دارم تا خودم آن‌ها را روي تارنوشت نگذارم؟

در اين همايش هم نكاتي مطرح شده كه به علاقه‌مندي‌هاي مشترك ايران‌دوستان - يعني يادگارهاي فرهنگي - مرتبط است.

دوست تازه‌ام، مهرداد ايران‌مهر، پس از همايش «گزارش يادگارهاي فرهنگي و طبيعي ايران» وتحت‌تأثير سخنان سخنرانان همايش، متن اعتراضيه‌اي را كه نوشته بود به من نشان داد تا اگر مي‌توانم امضاي ديگر انجمن‌ها را هم بگيرم. از او خواستم آن را رايانامه كند تا سر فرصت و پس از بازنگري، براي گردآوري امضا اقدام كنيم. نتيجه، بيانيه‌اي شد كه ملاحظه مي‌كنيد.

زنده‌ياد دكتر پرويز ورجاوند، استاد برجسته‌ي باستان‌شناسي و جامعه‌شناسي از يگانه‌هاي عرصه‌ي علم، فرهنگ و سياست بود، كسي كه تمام دل‌نگراني‌هايش به ايران ختم مي‌شد. در همايش «ايران ورجاوند» كه به‌مناسبت گذشت يك‌سال از درگذشت پرويز ورجاوند برپا شد، با اشاره به اين مطلب كه از پرويز ورجاوند بايد درس ايران‌دوستي را آموخت، ورجاوند را شخصيتي برخواندند كه در بي‌پروايي الگويش «رازي»، در علم الگويش فردوسي و در شجاعت الگويش بابك بود.